Zuzanna Ciszewska jest studentką Sztuki Mediów i Edukacji Wizualnej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W swojej twórczości zajmuje się przede wszystkim ilustracją, pracując również z fotografią i animacją. Szczególnie interesuje ją człowiek, jego doświadczenia, pamięć oraz codzienność, które często stają się punktem wyjścia do działań artystycznych. Poszukuje sposobów łączenia różnych mediów oraz zachowania i przekazywania osobistych historii i doświadczeń. Równolegle rozwija zainteresowania związane z edukacją artystyczną, szczególnie pracą z dziećmi.
„GdyBanie” to projekt artystyczno-badawczy oparty na rozmowach z osobami spotkanymi na terenie Ciechocinka. Bohaterami projektu są przede wszystkim osoby starsze, ludzie posiadający szerokie doświadczenie życiowe i własną perspektywę wynikającą z przeżytych lat, podjętych decyzji oraz wydarzeń, które ukształtowały ich życie. Ciechocinek stał się przestrzenią spotkań i rozmów, miejscem, w którym można zatrzymać się na chwilę i podzielić się własną historią. Zebrane wypowiedzi zostają przekształcone w audiowizualną instalację prezentowaną poprzez mapping na koronie drzewa. Jest to przestrzeń, w której osobiste historie mogą zostać usłyszane.
/
Zuzanna Ciszewska is a student of Media Art and Visual Education at Nicolaus Copernicus University in Toruń. Her work focuses primarily on illustration, while also incorporating photography and animation. She is particularly interested in the human condition, memory, and everyday life, which often serve as the starting point for her artistic practice. She explores ways to combine various media to preserve and communicate personal stories and experiences. Simultaneously, she is developing her interest in art education, with a particular focus on working with children.
„GdyBanie” is an artistic and research project based on conversations with people met in Ciechocinek. The project primarily features elderly individuals—people with vast life experience and a unique perspective shaped by the years they have lived, the decisions they have made, and the events that have defined their lives. Ciechocinek became a space for encounters and dialogue, a place to pause for a moment and share one’s story. The collected voices are transformed into an audiovisual installation presented via projection mapping on a tree canopy, creating a space where personal stories can be heard.